ΓΛΩΣΣΑ ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ, ΦΥΣΙΚΗ ,ΙΣΤΟΡΙΑ , ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΙΟΛΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ,ΓΙΟΡΤΕΣ,ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ,

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Εκδρομη στο "Παρκο Τριτση"

Το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης", ανάμεσα στους Δήμους Ιλίου, Αγίων Αναργύρων και Καματερού, αποτελεί μια μοναδική "νησίδα" άγριας ζωής περίπου 1000 στρεμμάτων, μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας και μόλις οκτώ χιλιόμετρα από την Ομόνοια! Η Ορνιθολογική από το 2005 υλοποιεί δρασεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Σε μια απο αυτες συμμετειχαμε κι εμεις!











Γλωσσα:Παιχνιδια-Εγκλισεις

  • Οι εγκλίσεις είναι μορφές που παίρνει το ρήμα ανάλογα με το τι θέλει να δηλώσει ο ομιλητής : βεβαιότητα, επιθυμία, προσταγή.
  • Οι εγκλίσεις είναι τρεις : Οριστική – Υποτακτική – Προστακτική 
  • Το Απαρέμφατο και η Μετοχή δεν είναι εγκλίσεις.

Οριστική


Θα χαλάσει ο καιρός αύριο.

Υποτακτική


Θέλω να έρθεις.

Προστακτική


Φύγε αμέσως.
Οι τρεις αυτές εγκλίσεις λέγονται προσωπικές, επειδή έχουν ξεχωριστούς τύπους για τα διάφορα πρόσωπα ( εγώ, εσύ…, εμείς…) κάθε αριθμού.

Εκτός αυτών των τριών εγκλίσεων υπάρχουν και δυο άλλες, το απαρέμφατο και η μετοχή, που λέγονται απρόσωπες, επειδή δε σχηματίζονται σε κάποιο πρόσωπο του   ενικού ή πληθυντικού αριθμού.

Το απαρέμφατο σχηματίζεται μόνο στον Αόριστο Ενεργητικής και Παθητικής φωνής και χρησιμεύει για το σχηματισμό του Παρακειμένου, του Υπερσυντέλικου και του Συντελεσμένου Μέλλοντα. ( έχει, είχε, θα έχει βρέξει -  έχει,  είχε,  θα έχει βρεχτεί )

Γεωγραφια:Ηφαιστεια

Υπάρχουν εκρήξεις βίαιες και εκρήξεις μικρής δύναμης. Αν το μάγμα, που βγαίνει από τον κρατήρα του ηφαιστείου, δεν είναι πολύ πυκνό, τα αέρια εξέρχονται εύκολα και οι εκρήξεις τότε δεν είναι δυνατές. Αν όμως το μάγμα είναι πυκνόρρευστο, τα αέρια δυσκολεύονται να βγουν και τότε οι εκρήξεις είναι πολύ βίαιες.
Το μάγμα που βγαίνει από το ηφαίστειο λέγεται λάβα. Η λάβα όταν βγει από το ηφαίστειο, με τον καιρό κρυώνει και στερεοποιείται. Αν εκτιναχθεί ψηλά στον αέρα, στερεοποιείται σε σκόνη που λέγεται ηφαιστειακή τέφρα.Ένα ηφαίστειο χαρακτηρίζεται ως ενεργό αν έχει καταγραφεί κάποια δραστηριότητά του κατά τη διάρκεια των ιστορικών χρόνων. Αντίθετα, αν έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη κάποιου ηφαιστείου, αλλά δεν υπάρχει καμία καταγραφή δραστηριότητάς του στους ιστορικούς χρόνους, το ηφαίστειο χαρακτηρίζεται ως σβησμένο ή νεκρό.Οι γεωργικές καλλιέργειες (η γη γύρω από τα ηφαίστεια είναι ιδιαίτερα εύφορη) και η εξόρυξη ηφαιστειογενών ορυκτών και μεταλλευμάτων είναι οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται γύρω από την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Σε άλλες περιπτώσεις τα ηφαίστεια είναι δυνατή πηγή τουρισμού, όπως για παράδειγμα το ηφαίστειο της Σαντορίνης το οποίο δέχεται χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Σπανίως, η ηφαιστειακή δράστηριότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή γεωθερμικής ενέργειας.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Συνέντευξη με έναν πυροσβέστη

Στα πλαίσια του μαθήματος της Ευέλικτης Ζώνης  με θέμα το περιβάλλον και το δάσος σκεφτήκαμε να καλέσουμε στο σχολείο έναν πυροσβέστη και να του πάρουμε μια συνέντευξη. Τελικά  κάναμε εμείς  μια επίσκεψη στο πυροσβεστικό μουσείο και σαν μικροί ρεπόρτερ πήραμε την παρακάτω συνέντευξη από τον πυρονόμο κ. Δημ. Ντζιμάνη:

-Είναι δύσκολο να σβήσετε μια φωτιά;
-Είναι σίγουρα μια  επικίνδυνη δουλειά.Η δυσκολία της εξαρτάται από το υλικό που καίγεται.
-Ποιο είναι το  πρώτο πράγμα που κάνετε όταν ακούτε συναγερμό ;
-Τρέχουμε στο πυροσβεστικό όχημα αφού έχουμε από το 199 τις ακριβείς πληροφορίες που χρειαζόμαστε.
-Έχει τραυματιστεί κανείς σε πυρκαγιά;
-Όχι μόνο έχουν τραυματιστεί πυροσβέστες αλλά έχουν χάσει και τη ζωή τους προσπαθώντας να κάνουν το χρέος τους.
-Περνάτε ωραία στη δουλειά σας;
-Ναι,γιατί μου αρέσει να βοηθάω τονκόσμο που έχει ανάγκη.
-Πόσα οχήματα χρειάζονται για να σβήσει μια πυρκαγιά;
-Εξαρτάται από την πυρκαγιά. Σε μια πολύ μεγάλη όπως ήταν αυτή στο νομό Ηλείας πριν μερικά χρόνια 100 με 150 οχήματα και όλα τα εναέρια μέσα.
-Η πυροσβεστική ασχολείται μόνο με τις πυρκαγιές;
-Δεν ασχολείται μόνο με πυρκαγιές αλλά  και με φυσικές καταστροφές.ατυχήματα στο δρόμο και γενικά  όπου κινδυνεύει ο άνθρωπος και η περιουσία του ανθρώπου.
-Πόσες ώρες  δουλεύετε;
-8 ώρες αλλά όταν έχουμε ένα περιστατικό μια φωτιά π.χ. μέχρι να τη σβήσουμε.
-Τι εξοπλισμό πρέπει να έχετε μαζί σας για να σβήσετε μια φωτιά;
-Θα σας δείξω και θας μιλήσω αναλυτικά γι' αυτό στην περιήγηση που θα κάνουμε στο μουσείο.
-Πώς περνάτε το χρόνο σας όταν δε σβήνετε φωτιές;
-Συζητάμε για διάφορα συμβάντα, γυμναζόμαστε...
-Θεωρείτε  ότι τα μέσα που διαθέτει η πυροσβεστική είναι αρκετά;
-Είναι αρκετά αλλά επειδή η τεχνολογία εξελίσσεται δε θα πρέπει να μένουμε στάσιμοι!
-Πόσα χρόνια εργάζεστε;
-21 χρόνια.
-Πόσα χρόνια χρειάζεται ένα δάσος για να  ξαναγεννηθεί;
-Από 10ως 100 χρόνια ανάλογα τα δέντρα.
Εχαριστούμε πολύ,!

Γλώσσα: Η χαμένη Ατλαντίδα

“Ακουσε λοιπόν Σωκράτη μια πολύ παράξενη παράδοση που όμως είναι εντελώς αληθινή, όπως τη διηγήθηκε κάποτε ο πιο σοφός από τους επτά σοφούς, ο Σόλωνας...” Πλάτων “Τίμαιος” Ηταν πράγματι μια παράξενη παράδοση, μια θαυμαστή ιστορία αυτή που άκουσε ο Σόλωνας από τους Αιγύπτιους ιερείς και την κατέγραψε ο Πλάτωνας στους πασίγνωστους πια διαλόγους του “Τίμαιος” και “Κριτίας”. Μια ιστορία που παρά το ότι ο Πλάτωνας ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς αληθινή συνεχίζει να παραμένει τυλιγμένη στη χρυσόσκονη του θρύλου και του μυστηρίου. Μια ιστορία για έναν θαυμαστό λαό της αρχαιότητας και μια εκπληκτική ήπειρο : τη θρυλική Ατλαντίδα που μεγαλούργησε για αιώνες ολόκληρους, γνώρισε την οργή του προστάτη της, Θεού Ποσειδώνα και καταποντίστηκε στα βάθη του ωκεανού… (…) Αλλα ο Θεός των Θεών, ο Δίας που κυβερνά εύνομα, κατάλαβε ότι ενας ενάρετος λαός είχε ξεστρατήσει και θέλησε να τον τιμωρήσει για να σωφρονιστεί και να φρονιμέψει. Συγκάλεσε λοιπόν όλους τους Θεούς στα σεβάσμια ανάκτορα του, που επειδή βρίσκονται στο κέντρο του κόσμου τα βλέπουν όλα καθαρά και αφού συγκεντρώθηκαν όλοι τους είπε…” Πλάτων “Κριτίας” Ο μισοτελειωμένος διάλογος του Πλάτωνα, έδωσε μια ακόμα νότα “σασπένς” σ΄αυτό το ιστορικό “θρίλερ” που έμελε να αναβιώσει και να βρεθεί στο επίκεντρο της επιστημονικής έρευνας και προσοχής κυρίως από τα 1882 και μετά.. Ηταν τότε που το μέλος του Αμερικανικου Κογκρέσου , ο Ιγνάτιος Ντόνελυ από τη Μινεσσότα έγραψε το “κλασικό” πια βιβλίο του “Ατλαντίδα, ο προκατακλυσμιαίος κόσμος”, με το οποίο προσπαθούσε να ερμηνεύσει το μεγάλο αυτό γρίφο, κάνοντας τους πρώτους συσχετισμούς με μια σειρά από στοιχεία και θέτοντας ουσιαστικά σε νέα βάση το μυστηριώδες ερώτημα :Υπήρξε η Ατλαντίδα ή την “γέννησε” απλώς η φαντασία του Πλάτωνα ; Και αν υπήρξε, πού βρίσκονται σήμερα τα “λείψανα” αυτού του μεγαλειώδους πολιτισμού ; Πολλοί ήταν αυτοί που προσπάθησαν να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα. Αλλοτε με βάση την φαντασία, άλλοτε τα επιστημονικά δεδομένα, άλλοτε με ένα συνδιασμό και των δύο ή με την χρήση θεωριών που είχαν σαν σημείο αναφοράς το υπερφυσικό και την παραψυχολογία. Δεν στάθηκε όμως δυνατόν να βρεθεί μια κοινή συνιστώσα ειδικά όσον αφορά στον γεωγραφικό προσδιορισμό που θα έπρεπε να αναζητηθεί αυτή η μυστηριώδης ήπειρος (με δεδομένο φυσικά ότι η ήπειρος αυτή κάποτε υπήρξε και δεν ήταν απλώς ένα φανταστικό δημιούργημα, είτε του Πλάτωνα, είτε του Σόλωνα, είτε τέλος των Αιγύπτιων ιερέων που διηγήθηκαν τη θαυμαστή ιστορία της Ατλαντίδας στον Ελληνα Σοφό). Η “ιστορία” που παραθέτει ο Πλάτωνας κάνει σαφέστατο λόγο για μια ήπειρο πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες, το γνωστό μας Γιβλαρτάρ, ένα στοιχείο που ώθησε τους περισσότερους ερευνητές να αναζητήσουν τα ίχνη της στον Ατλαντικό ωκεανό με τους περισσότερους “πόντους” σ΄αυτό το παιχνίδι συνεχόμενων αναπάντητων γρίφων να τους “κερδίζουν” οι Αζόρες και τα νησιά Μπίμινι στον Ατλαντικό ωκεανό, σε συνδιασμό πάντα με το ακόμα πιο περίπλοκο πάζλ του Τριγώνου των Βερμούδων. Η γενική αυτή γεωγραφική τοποθέτηση κέρδισε ακόμα περισσότερο έδαφος όταν φάνηκε να επαληθεύονται οι “προφητείες” του γνωστού Εντγκαρ Καίης. Ο Καίης, ο οποίος “προφήτευε” διάφορα πράγματα πέφτοντας σε έκσταση, έδειχνε μια ιδιαίτερη προτίμηση στην Ατλαντίδα, κάνοντας μια ολόκληρη σειρά αναφορών (αναδρομικής μνήμης ;) στη χαμένη ήπειρο και τον πολιτισμό της. Σε μια από αυτές τις αναφορές έκανε λόγο για το ότι η Ατλαντίδα θα αρχίσει να έρχεται σταδιακά στο φώς στα νησιά Μπίμινι, στα 1968 ή 69. Οντως στα 1968 στο βυθό των νήσων Μπίμινι ανακαλύφθηκαν μια σειρά από ογκόλιθοι που έμοιαζαν ανθρώπινα δημιουργήματα Το γεγονός αυτό πυροδότησε μια ατέλειωτη σειρά φημων και θεωριών που δεν έχασαν ποτέ το ενδιαφέρον τους. Μια δεύτερη γεωγραφική και χρονική παράλληλα τοποθέτηση της Ατλαντίδας και του πολιτισμού της βρίσκει την Κρήτη, τη Σαντορίνη και τον Μινωικό πολιτισμό στα δίκτυα του θρύλου της χαμένης ηπείρου.Η ανακάλυψη του οικισμού στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης και οι πρώτες ανασκαφές από τον Σπ. Μαρινάτο έδειξαν το δρόμο για τη νέα αυτή θεωρία που έμοιαζε πολύ πιο ρεαλιστική από τις υπόλοιπες. Γιατί δηλαδή ο Πλάτωνας , και πιθανότερα οι Αιγύπτιοι Ιερείς να μην έκαναν λάθος και να άντλησαν απλώς τα δεδομένα τους για τη “στήριξη” της ιστορίας από την καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, στα μακρινά χρόνια της προϊστορίας, μια έκρηξη που συγκρίθηκε στη μορφή (και όχι στην ένταση αφού η Αιγαιακή ήταν πολύ πιο έντονη) με την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα. Ετσι πολύ απλά ο ανεπτυγμένος πολιτισμός των Ατλάντων δεν ήταν άλλος από τον Μινωικό εμπλουτισμένος με τα απαραίτητα φανταστικά στοιχεία. Η καταστροφή του η ηφαιστειακή έκρηξη και οι συνέπειες της,καθώς και η απουσία επισκέψεων από τους Μινωίτες και ειδήσεων από την πλούσια αυτή χώρα οδήγησε τους Αιγύπτιους να περιγράψουν στον Σόλωνα τον καταποντισμό της ηπείρου προσθέτοντας ένα μηδενικό στην χρονική τοποθέτηση των συμβάντων και κάνοντας λόγο για μια καταστροφή που συνέβη 10.000 χρόνια πρίν αντί για το λογικότερο 1000. Τα επιχειρήματα που στήριζαν αυτή τη θεωρία όπως φυσικά και ο απαραίτητος αντίλογος δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν. Και φυσικά δεν θα ήταν υπερβολή να πεί κανείς ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να “γεννιούνται” συνεχώς νέες θεωρίες έως αποδείξεως της ύπαρξης ή όχι της Ατλαντίδας… Και φυσικά δεν πρέπει να λησμονούμε την Βιβλική ιστορία του κατακλυσμού και τις ανάλογες των διαφορων πολιτισμών της γής που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θεωρήθηκε ότι πηγάζουν από τον αρχέγονο κατακλυσμό της Ατλαντίδας και ότι στην ουσία αποτελούν μια μεταγενέστερη επιβίωση της ίδιας ιστορίας σε δεκάδες παραλλαγές. Ποια ήταν λοιπόν αυτή η χώρα που καταποντίστηκε όταν οι Θεοί οργίστηκαν με την διαφθορά των κατοίκων της; Σύμφωνα με τις περιγραφές του Πλάτωνα η Ατλαντίδα ήταν μια ήπειρος μεγαλύτερη από την Ασία και την Λιβύη μαζί που είχε μια από τις πιο εντυπωσιακές πόλεις της αρχαιότητας για πρωτεύουσα της. Η μορφή της πρωτεύουσας της Ατλαντίδας μοιάζει περισσότερο με παραμύθι, εντυπωσιακό για την λαμπρότητα των κατασκευών της και γοητευτικό για τους θρύλους που το τυλίγουν. Το σημαντικότερο τμήμα της πόλης ήταν ένας μεγάλος λόφος στο κέντρο του οποίου υψωνόταν ο ναός του Ποσειδώνα. Ο ναός αυτός “φιλοξενούσε” ένα αριστουργηματικό έργο τέχνης, το χρυσό άγαλμα του Θεού της θάλασσας και προστάτη της Ατλαντίδας, πάνω σ΄ένα άρμα που το οδηγούσαν έξι επίσης χρυσά φτερωτά άλογα. Ο ναός που χαρακτηριζόταν για τον πλούτο και τη διακόσμηση του ήταν παράλληλα και ένα σπουδαίο διοικητικό κέντρο, αφού σ΄αυτόν συγκεντρωνόταν κάθε έξι χρόνια οι ηγεμόνες της Ατλαντίδας για να προσφέρουν θυσίες στον Ποσειδώνα. Παράλληλα έπαιρναν εκεί τις σημαντικές αποφάσεις για την διοίκηση της ηπείρου, αποφάσεις που καταγραφόταν σε χρυσές πλάκες και έμεναν στο ναό. Στην πεδιάδα, γύρω από τον λόφο είχε κατασκευαστεί ένα περίπλοκο σύστημα καναλιών μήκους εννιά χιλιομέτρων το οποίο αναπτύσσονταν κυκλικά και επέτρεπε το πέρασμα πλοίων από την μια ζώνη στην άλλη, την ύδρευση της εύφορης πεδιάδας και φυσικά την επικοινωνία των κατοίκων από τη μια ζώνη στην άλλη με την χρήση διωρυγων. Οσο για τα τεχνολογικά επιτεύγματα που υπήρχαν σε αυτή την ήπειρο οι αναφορές που έχουν καταγραφεί ανα τους αιώνες προκαλούν αν μη τι άλλο έκπληξη για το θαυμαστό επίπεδο τεχνογνωσίας. Οι αναφορές αυτές άλλοστε σε συνδιασμό με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την “ταυτότητα” της Ατλαντίδας οδήγησαν στη θεωρία ότι η ήπειρος αυτή ήταν ουσιαστικά ο αρχέγονος πολιτισμικός πυρήνας της ανθρωπότητας από τον οποίο διασώθηκαν χάρις τη διαφυγή των ιερέων της που είχαν διαισθανθεί τη καταστροφή, κάποια σημαντικά στοιχεία που διαμόρφωσαν αργότερα τους άλλους πολιτισμούς. Τι απ΄όλα αυτά θα μπορούσε να ευσταθεί σαν ιστορική πραγματικότητα και τι θα πρέπει να αποδωθεί στην σφαίρα της φαντασίας και του θρύλου, ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτή είναι άλλωστε η γοητεία των καλύτερων θρύλων και των πιο πετυχημένων παραμυθιών. Οσο για την ιστορία, αν υπήρξε κάτι τέτοιο για την Ατλαντίδα, αυτή βρίσκεται καλά πια κρυμμένη στον βυθό. Αρκούν όμως κάποιοι από τους μακρινούς της ψίθυρους για να κρατούν το θρύλο ζωντανό και το όνειρο ότι ίσως “κάποτε” “κάτι” βρεθεί που να μην σβήνει ποτέ…

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Συνταγή για ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο




5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013: Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου

Στην Ελλάδα, ο εορτασμός διοργανώνεται από τη Δράση Ενημέρωσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, επίσημο εκπρόσωπο του Δικτύου INSAFE στη χώρα μας και την συμμετοχή  πλήθους Σχολείων.

Συνταγή για ασφαλή πλοήγηση στο ίντερνετ