ΓΛΩΣΣΑ ,ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ, ΦΥΣΙΚΗ ,ΙΣΤΟΡΙΑ , ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΙΟΛΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ,ΓΙΟΡΤΕΣ,ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ,

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ...ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ!

Δοκίμασε τις γνώσεις σου στο βυζαντινό πολιτισμό παίζοντας !

Μια νέα ιστοσελίδα του  Ευρωπαϊκού Κέντρου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων έκανε την εμφάνισή της τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο.

Κάνε κλικ εδώ ή στην εικόνα και επίλεξε το παιχνίδι που επιθυμείς...


Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, όπου τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο και είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού. Ονομάζεται Μεγάλη από την ανάμνηση των γεγονότων που διαδραματίζονται καθ΄ εκάστη των ημερών αυτής τα οποία και θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά για τη χριστιανική θρησκεία.




Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ, του επωνομαζόμενου "Παγκάλου" του γιου του Ιακώβ, που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά, που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε μ' ένα του λόγο.

Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ ο οποίος όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του λόγο της ενάρετης ζωής του και αρχικά τον έριξαν σ' ένα λάκκο και προσπάθησαν να εξαπατήσουν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Αφού δεν μπόρεσαν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους, τον πούλησαν σε εμπόρους.
Picture
Ιωσήφ ο Πάγκαλος




Μεγάλη Τρίτη ακούμε δυο παραβολές: την παραβολή των Μωρών Παρθένων και την παραβολή των Ταλάντων. Και οι δύο παραβολές δείχνουν ότι πρέπει να καλλιεργούμε τα θεία χαρίσματα για το κοινό καλό. Τη Μεγάλη Τρίτη ακούμε επίσης το τροπάριο της Κασσιανής

Σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, τη Μεγάλη Τρίτη, οι νοικοκυρές φτιάχνουν τα πασχαλιάτικα κουλουράκια τους. 

Μεγάλη Τετάρτη, δύο μέρες πριν τη Σταύρωση, η αμαρτωλή  γυναίκα ζήτησε συγχώρεση απ' τον Ιησού Χριστό για τις αμαρτίες της και του έπλυνε τα πόδια με μύρο. Ο Ιούδας απ' την άλλη, πρόδωσε τον Κύριό του για 30 αργύρια. Επίσης τη Μεγάλη Τετάρτη τελείται το Μυστήριο του Μεγάλου Ευχελαίου.

Μεγάλη Πέμπτη είναι η τελευταία μέρα πριν τη Σταυρική Θυσία του Ιησού Χριστού. Γίνεται ο Μυστικός Δείπνος. Ο Ιησούς Χριστός με μια λεκάνη πλένει τα πόδια των μαθητών του. Τελείται ο Ιερός Νιπτήρας σε ανάμνηση.

Τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται η Σταύρωση. Ο Ρωμαίος Διοικητής Πόντιος Πιλάτος δικάζει τον Ιησού, το πλήθος αποφασίζει φωνάζοντας «άρον άρον σταύρωσον Αυτόν» την σταύρωσή Του, ενώ ο ίδιος ο Πιλάτος «νύπτει τας χείρας» του. Ο Χριστός περιπαίζεται, του φορούν αγκάθινο στεφάνι και πορφύρα. Παραδίδει το πνεύμα Του πάνω στον Σταυρό και ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίας κάνει την Αποκαθήλωση και ενταφιάζει τον Θεάνθρωπο. Την Μεγάλη Παρασκευή γίνεται περιφορά του επιταφίου και ψάλλονται τα εγκώμια. Είναι αυστηρή νηστεία.

Το Μεγάλο Σάββατο γίνεται η κάθοδος στον Άδη. Ο Ιησούς Χριστός κηρύττει τον Θείο Λόγο στους νεκρούς. Οι αρχιερείς βάζουν ρωμαϊκή φρουρά στον Τάφο. Προαναγγέλλεται η Ανάσταση στη Θεία Λειτουργία το πρωί τουΜεγάλου Σαββάτου. Στα Ιεροσόλυμα γίνεται η Τελετή του Αγίου Φωτός και το Άγιο Φως για άλλη μια φορά μοιράζεται στους Ορθόδοξους Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο.
Το Μέγα Σάββατο είναι αυστηρή νηστεία. Τα μεσάνυχτα όλοι οι Χριστιανοί πηγαίνουν στην Εκκλησία για να πάρουν το Άγιο Φως, να πούνε "Χριστός Ανέστη", "Αληθώς Ανέστη" και να δώσουν το φιλί της αγάπης.

Την Κυριακή του Πάσχα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού και η Μεγάλη Εβδομάδα έχει τελειώσει. Οι Μυροφόρες βρήκαν άδειο τον Πανάγιο Τάφο.
8ο ΔΗΜ. ΝΑΟΥΣΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ:ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη και ζητά την παράδοσή της. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος οργανώνει την άμυνα με λίγους αποφασισμένους υπερασπιστές και αρνείται την παράδοση της πόλης και την υποδούλωση των κατοίκων της.          

Picture
Μωάμεθ Β΄
Ο νέος σουλτάνος Μωάμεθ Β’ διαβεβαίωσε τη βυζαντινή πρεσβεία, που παραβρέθηκε στην ενθρόνισή του στην Αδριανούπολη, ότι θα σεβαστεί τις συνθήκες που ο πατέρας του είχε κάνει με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Από τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησής του όμως, όλες οι ενέργειές του έδειχναν πως προετοιμάζεται για την πολιορκία και την Άλωση της Πόλης.




Το Μάρτιο του 1453 ο τουρκικός στρατός, που ξεπερνούσε τις εξήντα χιλιάδες άνδρες, άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από τα τείχη. Ο στόλος κατέλαβε τα νησιά της Προποντίδας και περιπολούσε στα στενά, εμποδίζοντας κάθε πλοίο να φέρει εφόδια στην Πόλη. Κι ο ίδιος ο Μωάμεθ έστησε τη χρυσοϋφαντη σκηνή-στρατηγείο του απέναντι από την πύλη του Αγίου Ρωμανού, ανάμεσα σε χιλιάδες γενίτσαρους. Εκεί κοντά είχε στηθεί και το πιο μεγάλο από τα κανόνια του Ουρβανού, η Μπορμπάρδα, για να γκρεμίσει, αν χρειαζόταν, την πύλη και τα γύρω τείχη.
Picture
Έναρξη της πολιορκίας. Πιθανότερος αριθμός τούρκων στρατιωτών 260.000-400.000
Picture
Η Μπομπάρδα λέγεται ότι είχε μήκος 8 μέτρα, διάμετρο 75 εκ. και είχε δυνατότητα να εκτοξεύσει βλήμα 544 κιλών. Χρειαζόταν 3 ώρες για να ξαναγεμίσει.

Picture
Η Μπομπάρδα

Στις 6 Απριλίου, ο Μωάμεθ έστειλε μήνυμα στον Κωνσταντίνο, ζητώντας του την παράδοση της πρωτεύουσας. Η απάντηση του αυτοκράτορα ήταν αρνητική κι αντάξια της χιλιόχρονης ιστορίας της Πόλης.


Την αρνητική απάντηση ακολούθησε καταιγίδα κανονιοβολισμών. Οι πολιορκητές ξεχύνονται προς τα τείχη. Στήνουν ξύλινους πύργους, σκάβουν λαγούμια κάτω από τα από τα τείχη, χτυπούν με καταπέλτες, προσπαθούν να σκαρφαλώσουν με ανεμόσκαλες στις επάλξεις. Και οι πολιορκημένοι αποκρούουν τις επιθέσεις και καίνε τους πύργους και τους αναρριχώμενους με υγρό πυρ. Και όταν πέφτει η νύχτα, γυναίκες και παιδιά μεταφέρουν υλικά και οι τεχνίτες επισκευάζουν τα ρήγματα που άνοιξαν τα κανόνια στα τείχη.

Κοντά στους υπερασπιστές είναι ολημερίς και τους συντονίζει ο Ιουστινιάνης αλλά και ο ίδιος ο αυτοκράτορας, που τους εμψυχώνει. Καθώς περνούν οι μέρες όμως, τα τρόφιμα και τα εφόδια λιγοστεύουν. Αυτό το ξέρουν οι πολιορκημένοι, μα κανένας δεν το λέει φωναχτά. Κι όλοι έχουν την ελπίδα πως όπου να’ ναι θα φανεί κάποια βοήθεια από τη Δύση.

Στις 20 Απριλίου, ξημερώματα, οι ελπίδες των αποκλεισμένων ζωντανεύουν. Τρία μεγάλα γενοβέζικα καράβια και μια βυζαντινή φορτηγίδα με κυβερνήτη το Φλαντανελά, περνούν απαρατήρητα τα στενά, φτάνουν στην Προποντίδα και κατευθύνονται στον Κεράτιο, φορτωμένα σιτάρι, εφόδια και πολεμιστές. Οι Τούρκοι ξαφνιάζονται και ρίχνονται πάνω τους να τα προλάβουν πριν περάσουν την αλυσίδα. Στη σκληρή ναυμαχία που ακολούθησε, τα χριστιανικά καράβια νίκησαν και μπήκαν στον ελεύθερο ακόμη Κεράτιο. Το γεγονός αυτό εμψύχωσε τους πολιορκημένους, που δέχτηκαν σαν ήρωες τους νικητές. Εξόργισε όμως το Μωάμεθ, που τιμώρησε σκληρά το ναύαρχό του και πήρε νέα μέτρα, πιο σκληρά, για την πολιορκία και την άλωση της Πόλης.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΥΠΙΩΤΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

"Σήμερα επισκέφτηκε το σχολείο μας  ο κ. Ευάγγελος Γρυπιωτης ,ένας εξαίρετος και δεξιοτέχνης άνθρωπος που ασχολείται με τη μικροναυπηγικη ,ίσως ο μοναδικός παγκοσμίως.(φωτογραφίες ακολουθούν παρακάτω)"










Με περίσσεια υπομονή για πάρα πολλά χρόνια ο Ευάγγελος Γρυπιώτης ωθούμενος από την αγάπη του για την Ελληνική Ιστορία μελέτησε και συνέλεξε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες, τεχνικές, κατασκευαστικές, οικονομικές και πολιτισμικές, για τα πλοία που χρονολογούνται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.
Ξεκίνησε την κατασκευή τους δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη λεπτομέρεια κάθε στοιχείου  και στην ακρίβεια επιλογής των κατασκευαστικών υλικών. Στόχος ήταν το αποτέλεσμα να αγγίζει την πραγματικότητα και σίγουρα επετεύχθη.
Η τελική εικόνα τους είναι πέρα από κάθε φαντασία. Ονειρικά πλοία εκτίθενται προς τέρψη οφθαλμού κάθε ενδιαφερόμενου, που αναζητά την ποιοτική γνώση.
Δεν είναι και λίγοι αυτοί που μέχρι σήμερα έχουν επισκεφτεί τις εκθέσεις του στην Ελλάδα και από τον Απρίλιο του 2011 εξεδόθησαν και τα έξι πρώτα γραμματόσημα που ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο αναβιώνουν εικόνες αρχαίας ελληνικής ναυπηγικής τέχνης.
Στα Ελληνικά ταχυδρομεία υπάρχει και το αντίστοιχο λεύκωμα με πληθώρα φωτογραφιών και πληροφοριών.
Σύντομα θα κυκλοφορήσουν άλλα δώδεκα σχέδια με παραστάσεις πλοίων από την εξαιρετικά ιστορικά ενδιαφέρουσα περίοδο της τουρκοκρατίας αλλά  και από τη σύγχρονη ναυπηγική.
Αντίστοιχα θα συνοδεύονται και από τα πληροφοριακά τους λευκώματα.
Για την ώρα εμείς μπορούμε να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την πρόσφατη κυκλοφορία της διεύθυνσης φιλοτελισμού των Ελληνικών ταχυδρομείων, που απεικονίζει τα εξής :
- Πλοίο τοιχογραφίας της Θήρας , 1.500 π.Χ
Με καμπυλωτό σχήμα κωπήλατο αλλά και ιστιοφόρο έφτανε τα 37μ μήκος και είχε πλήρωμα 57 άνδρες. Διακοσμημένο εξαιρετικά με ακροστόλια, κομψό και μεγαλόπρεπο, στυλοβάτης του Μινωικού πολιτισμού.
- Πολυήρης Ελληνιστικών Χρόνων 4ος – 2ος π.Χ αι.
Αντιπροσωπευτικό δείγμα των πολυηρών Θρυλικών πολεμικών πλοίων που έκαναν την εμφάνιση τους από το 315π.Χ.
Εξαιτίας της σταδιακής κατασκευαστικής τους υπέρμεγέθυνσης παρείχαν μεν μεγάλη προστασία περιοριζόταν δε η ταχύτητα τους.
- Τριακόντορος , 15ος -4ος π.Χ αιώνας
Πλοίο που πήγε το Θησέα στην Κρήτη. Αρχικά υπήρξε απλό μεταφορικό μέσο.
Μια στενόμακρη κατασκευή χωρίς κατάστρωμα, διέθετε 30 κουπιά μια κάθετη υπερυψωμένη πλώρη και καμπυλωτή πρύμη, ένα και μοναδικό ιστίο.
Με την προσθήκη εμβόλου τον 7ο π.Χ αι. μετατράπηκε σε βασικό τύπο πολεμικού πλοίου (πεντήκορος) μέχρι την οριστική πλέον επικράτηση της τριήρης.
 
- Ελληνική Τριήρης 7ος -4ος π.Χ αιώνας
Θρυλικά σκαριά που με ευελιξία και ταχύτητα κινήθηκαν ενάντια των Περσών στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και εξασφάλισαν την επιβίωση του Ελληνισμού. Διέθεταν τρεις σειρές κουπιά και πλήρωμα διακοσίων ανδρών.
Μεγάλο τους πλεονέκτημα έναντι του εχθρού, το εξαιρετικά δυνατό έμβολο στην πλώρη, τα χαμηλά έξαλα και η ρηχή καρίνα που επέτρεπε ποικίλους ελιγμούς στην πλεύση. Για περισσότερο από 350 χρόνια υπήρξε το κυρίαρχο πολεμικό πλοίο της Μεσογείου.
 
- Μακεδονική Εξήρης , 4ος -3ος π.Χ αι.
Το σημαντικότερο πλοίο της εποχής καθώς αποτελεί την πιο δυνατή πολεμική μηχανή σε όλους τους στόλους της Ελληνιστικής περιόδου.
Αποτέλεσμα του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ των Μακεδόνων βασιλιάδων,ήταν εξοπλισμένη με βλητικές μηχανές, πύργους και 500 κωπηλάτες. Χαρακτηριστικό της επίσης και τα μεγάλα κουπιά.

- Βυζαντινός Δρόμων 5ος -11ος αι. μ.Χ
Αρχικώς υπήρξε ένα ελαφρύ κωπήλατο αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε μεγάλο και πολύ ισχυρά εξοπλισμένο πολεμικό πλοίο με δύο σειρές κουπιών, 25 από κάθε πλευρά, δύο κατάρτια με πανιά σε τριγωνικό σχήμα και πλήρωμα περί τους 300 άνδρες.
Αποτέλεσε μια κύρια μονάδα μάχης κατά τους Βυζαντινούς χρόνους και εξοπλισμένο με το περίφημο «υγρό πύρ» ο απόλυτος κυρίαρχος της Μεσογείου.
πηγή :ΕΛΤΑ


Γεννημένος στη Νίκαια του Πειραιά, ο Ευάγγελος Γρυπιώτης αγάπησε την θάλασσα από πολύ νωρίς στην ζωή του. Το ενδιαφέρον του για την Ιστορία και την συλλογή ιστορικών βιβλίων υπήρξε ο σημαντικότερος παράγοντας για την σχολαστική ενασχόλησή του με τις μικροκατασκευές παρότι το επάγγελμά του ήταν μέχρι πρότινος προπονητής - γυμναστής. Η πρώτη του κατασκευή ,ένα ομοίωμα βυζαντινού δρόμονα ερέθισμα για την οποία ήταν η ιστορία της εκσρατείας του Νικηφόρου Φωκά εναντίον των Αράβων για την απελευθέρωση της Κρήτης, έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. «Για την κατασκευή ενός ομοιόματος απαιτούνται κατά μέσο όρο 20 μήνες αφού προηγηθεί πρώτα πολύχρονη μελέτη» ανέφερε στο Βήμα ο κ. Γρυπιώτης, ο οποίος υπήρξε επίσης κατασκευαστής της μινιατούρας μιας σκούνας που χρησιμοποιείται στην τελευταία ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» με θέμα τον βίο και την πολιτεία του Ιωάννη Βαρβάκη.

Εδώ και ενάμιση χρόνο ο Ευάγγελλος Γρυπιώτης ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το πάθος του. Ενα από τα τελευταία εγχειρήματά του είναι η επιμέλεια του βιβλίου - λευκώματος «Ελληνική Ναυτιλεία» που εκδόθηκε από τα ΕΛΤΑ στο πλαίσιο έξι νέων γραμματοσήμων που απεικονίζουν πλοία ανάμεσα στα 1500 π.Χ. μέχρι τον 11ο αιώνα (θα ακολουθήσει μια ακόμη σειρά γραμματοσήμων που θα περιλαμβάνει πλοία της περιόδου 1453- 1880). Το μικρό, προσωπικό λιμάνι του κ. Γρυπιώτη περιέχει 20 ρέπλικες ιστορικών πλοίων τα οποία αιώνες πριν διέσχιζαν τις θάλασσες.

«Η συναισθηματική ταύτιση του Ελληνα με την θάλασσα αποτυπώνεται με τρόπο συγκινητικό στα έργα του Γρυπιώτη τα οποία είναι έκφραση ουσιαστικής γνώσης των ιστορικών πηγών αλλά και μιας βαθιάς αγάπης του δημιουργού για τα "ξύλινα σκαριά" και τον πολιτισμό που εκφράζουν» ανέφερε ο πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού καθηγητής κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης. «Τα πλοία του Γρυπιώτη έχουν φτάσει ως εδώ για να προσφέρουν στον επισκέπτη ένα ταξίδι στον πολιτισμό μας, αφού στην ιστορία της ναυσιπλοϊας μας εμπεριέχεται η ίδια η ιστορία του ελληνισμού». 
 
ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Η γέννηση του πασίγνωστου λαϊκού μας ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών , του αγαπημένου μας Καραγκιόζη, δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη και έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις πάνω στο θέμα αυτό. Η ιστορία της δημιουργίας του βασίζεται σε προφορικές παραδόσεις από τις οποίες η πιο διαδεδομένη αναφέρεται στον γνωστό θρύλο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη που ζούσαν στην Προύσα. Ο Χατζηαβάτης ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε αναλάβει να χτίσει το σαράϊ του πασά της Προύσας.

"Η Γέννηση του Καραγκιόζη"
έργο του Ευγένιου Σπαθάρη
Πήρε στο γιαπί εργάτες και αρχιμάστορα έβαλε τον Καραγκιόζη που ήταν μαραγκός, μα είχε μυαλό πρωτομάστορα.
Ο πασάς είδε ότι το σαράϊ αργούσε να τελειώσει κι εφοβέρισε τον Χατζηαβάτη πως θα τον θανατώσει. Ο Χατζηαβάτης φοβήθηκε και φανέρωσε στον πασά ότι φταίχτης ήταν ο Καραγκιόζης που έλεγε αστεία στους μαστόρους και γελούσαν.
Ο πασάς φοβέρισε και τον Καραγκιόζη αλλά εκείνος εξακολούθησε να αστειεύεται. Ετσι ο πασάς τον θανάτωσε.
Ολοι αγανάχτησαν με τον άδικο σκοτωμό του Καραγκιόζη κι ο πασάς για να ημερέψει τον λαό έχτισε ένα ωραίο μνημείο στην Προύσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές. Η αδικία όμως αυτή κόστισε πολύ στον πασά κι αρρώστησε βαριά.
Οι άλλοι αγάδες για να διασκεδάσουν τον πασά έφεραν τον Χατζηαβάτη στο σαράϊ να του λέει τα χωρατά του Καραγκιόζη.
Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έκοψε έναν χάρτινο Καραγκιόζη, τέντωσε ένα πανί που το φώτισε κι έδωσε παράσταση Καραγκιόζη.
Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει. Λέγεται, λοιπόν, πως έτσι δημιουργήθηκε ο Καραγκιόζης.

Υπάρχει όμως και ακόμα ένας θρύλος για τον Καραγκιόζη που αναφέρεται στην ιστορία ενός έλληνα από την Υδρα, του Γ. Μαυρομάτη και τοποθετείται χρονολογικά περίπου τον 18ο αιώνα. Ο Μαυρομάτης, λέγεται ότι ήλθε στην Τουρκία από την Κίνα με το θέατρο σκιών του. Αποφασίζοντας να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στην Πόλη, προσάρμοσε τόσο τη ζωή του όσο και το θέατρό του στα ήθη των τούρκων. Ετσι, ωνόμασε τον πρωταγωνιστή του Καραγκιόζ, προέκταση στα ελληνικά Καραγκιόζης, που στα τούρκικα σημαίνει μαυρομάτης. Ο Μαυρομάτης πέθανε στην Τουρκία και πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε βοηθό του τον Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη του είδους που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα.

Οι πρώτες ιστορικά βεβαιωμένες πληροφορίες για το θέατρο του Καραγκιόζη εντοπίζονται στα μέσα του 17ου αιώνα και μας τον παρουσιάζουν να εκφράζει εικόνες από την ζωή των Τούρκων. Πολλοί υποστήριξαν ότι ο Καραγκιόζης μας ήταν τούρκικο θέατρο, όμως, όποιος γνωρίζει τον πνευματικό χαρακτήρα των λαών που ζούσαν μέσα στην τουρκική αυτοκρατορία, δύσκολο να φαντασθεί τούρκο, ή εβραίο ή αρμένη για δημιουργό του Καραγκιόζη και μάλιστα εμπνευσμένο από τη ζωή δυο ελλήνων: του Χατζηαβάτη και του Μαυρομάτη. Απλώς, η εντύπωση δημιουργήθηκε γιατί, μετά την εμφάνιση του Καραγκιόζη, η τουρκική κυριαρχία απλώθηκε σ'όλες τις χώρες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και επόμενο ήταν το θέατρο σκιών να πάρει μορφή και έκφραση σύμφωνα με τις νέες κοινωνικές συνθήκες, δηλαδή, οθωμανική.
Ηταν, επομένως, λογικό οι ακόλουθοι τέσσερεις σχεδόν αιώνες της τουρκοκρατίας να έχουν σαν αποτέλεσμα να ξεχασθεί τόσο πολύ η ελληνικότητά του, ώστε οι περισσότεροι ερευνητές να χαρακτηρίζουν τον Καραγκιόζη σαν τούρκικο θέατρο σκιών. Παρουσίαζε την τούρκικη ζωή ο Καραγκιόζης επειδή μέσα στην τουρκοκρατία διαμορφώθηκε και προς τους Τούρκους κυρίως απευθυνόταν. Ηταν ανάγκη, επομένως, να καλυφθεί με τούρκικο όνομα ο κεντρικός του ήρωας, γιατί διαφορετικά ήταν αδύνατον να ελέγχει τα φαινόμενα και τους τύπους της τούρκικης κοινωνικής ζωής.
ΠΗΓΗ:ΣΠΑΘΑΡΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ


Όταν ανάμεσα σε μια πηγή φωτός και σε ένα τοίχο παρεμβάλλουμε ένα αδιαφανές σώμα, τότε κάποιες από τις ακτίνες φωτός που ξεκινούν από την πηγή διακόπτονται από το σώμα και δε φτάνουν στον τοίχο.
Αυτό δημιουργεί πάνω στον τοίχο μια σκοτεινή περιοχή που ονομάζεται σκιά του σώματος.

Τα ηλιακά ρολόγια



Από πολύ παλιά οι άνθρωποι υπολόγιζαν το χρόνο μετρώντας τις μέρες που περνούσαν. Για να μετρήσουν χρονικά διαστήματα μικρότερα από μία μέρα, στηρίχτηκαν στην αλλαγή της θέσης της σκιάς των αντικειμένων και κατασκεύασαν ηλιακά ρολόγια. Καθώς η Γη γυρίζει γύρω από τον άξονά της, η θέση και το μέγεθος της σκιάς των αντικειμένων που φωτίζονται από τον Ήλιο αλλάζει. Μπορεί, λοιπόν, κανείς πολύ εύκολα να κατασκευάσει ένα ηλιακό ρολόι. Δεν έχει παρά να στερεώσει ένα ραβδί στο έδαφος και να παρακολουθεί τη σκιά του.
Το αρχαιότερο γνωστό ηλιακό ρολόι πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε στην Αίγυπτο γύρω στο 1500 π.Χ. Το πρώτο γνωστό ηλιακό ρολόι στην Αρχαία Ελλάδα κατασκευάστηκε στη Σπάρτη από τον Αναξίμανδρο το Μιλήσιο το 600 π.Χ
Picture
Παρατήρησε πότε η σκιά που δημιουργεί ο Ήλιος είναι μεγαλύτερη

Παίζοντας με τις σκιές


Picture
Ελέφαντας
Picture
Πετεινός
Picture
Ταύρος


Φως και σκιές


Θέατρο Σκιών